Toen Mary het pleintje overkeek, veranderde er iets. Geen piep, geen melding, alleen een schuivende beweging, diep in haar hoofd. Alsof iemand zachtjes een lade opentrok.
Linksboven verscheen een nieuwe balk. Dun, wit, onmiskenbaar:
Update Beoordelingsrechten-structuur.
uw beoordelingsrechten blijven actief.
Beoordelen of negeren?
Ze merkte hoe haar rug zich strekte, niet uit trots, maar uit systeemlogica.
Rechtsboven flitste meteen een melding:
Ongevraagde blikrichting tijdens interactie.
Beoordelen of negeren?
Gedragspunt: -10 Ongevraagde blikrichting tijdens interactie.
Een flikkerend blokje.
Beoordelen / negeren?
Dit was nieuw, het systeem leek veel sturender, tot nu toe kon je alleen punten geven, maar gaf het systeem geen richting of input. Nu werd gedrag door GRACE beoordeelt en was het de taak aan Mary om dit te bevestigen.
Ze negeerde. Haar kaak spande zich onbewust aan. Naast haar zat Theresa, stil, starend naar haar brood. Haar ogen knipperden iets te snel. Ook bij haar was het geactiveerd. Angel ademde in, nauwelijks hoorbaar, en bewoog één schouder, nonchalant, maar net te bedachtzaam. Haar blik gleed weg, zoekend. Tevergeefs. Middenin Angel’s HUD verscheen een cijfer:
150
Daaronder: Invloedsscore te laag. Interface beperkt. Geen toegang tot gedragsmeldingen. Invloed: 0.
Angel zuchtte en keek opzij, haar mondhoeken strak. “Fuck,” mompelde ze zacht. Op Mary’s HUD flitste iets nieuws:
faul language / public interaction Gedragspunt: -5.
Een fractie later:
faul language / public interaction
Beoordelen of negeren?
Selecteer: beoordelen / negeren.
Mary aarzelde. Naast haar gleden Theresa’s ogen langs haar HUD. Ze reageerde — soepel, zonder nadenken.
Angel fronste. “Wat?”
Mary zag het gebeuren: de melding zakte weg, en Angel’s score daalde met vijf punten.
Theresa haalde haar schouders op, nonchalant. “Dat zijn toch de regels? Dat heb jij toch bedacht met je clubje?” Haar stem droop van een dun laagje zoetheid. Mary voelde haar wangen gloeien. “T.” Theresa’s ogen bleven koel. “Serieus, Mare. Wat dacht je dan? Dat het vrijblijvend was?” Angel tikte met haar nagel tegen haar waterfles. De tikken klonken luider dan normaal.
“Ik ben fucked, hè?”
Ze zei het met een scheve grijns, maar haar ogen lachten niet mee. Op Mary’s HUD flitste opnieuw een melding:
Herhaaldelijk ongepast taalgebruik. Gedragspunt: -10.
Mary voelde haar blik trekken naar de optie: beoordelen of negeren. Heel even registreerde ze bij Theresa hetzelfde: haar ogen bewogen net iets te lang naar rechts — het keuzepaneel. Maar Theresa deed niets. Ze hield haar blik strak op haar broodje, alsof ze hoopte dat het vanzelf verdween.
Mary klemde haar hand steviger om de fles.“Angel...” Ze hield haar stem laag. “Je moet oppassen.” Angel trok haar wenkbrauw op. “Serieus?”
Mary slikte. “Dat cijfer... dat dalen... Ik weet niet wat het betekent. Niemand weet het.” Angel haalde haar schouders op, traag, bijna traag genoeg om als ongeïnteresseerd te gelden. “Weet jij het dan?” vroeg ze. Haar stem net iets te scherp. “Jij zit toch bij GRACE?”
Mary opende haar mond, sloot hem weer. “Ik weet ook niet meer dan jullie,” zei ze uiteindelijk. Theresa schoof haar broodje van zich af en trok haar knieën op, haar blik koel.
“Dat zou best kunnen,” zei ze.
Haar toon was luchtig, maar Mary voelde het prikken. Mary’s blik flitste weer naar de HUD. De waarschuwing verscheen plotseling.
Ongeautoriseerde communicatie leidt tot herziene score.
Ze sloot haar ogen, even, als schuilplaats. Maar bij het openen was de melding op de HUD nog steeds daar, onwankelbaar. Wat was dit voor melding, mochten ze niet over GRACE praten? Waarom gaf dat stomme systeem nooit eens duidelijke uitleg. Mary wilde iets zeggen, opende haar mond, maar sloot hem weer. Ongeautoriseerde communicatie… misschien was het beter om haar mond te houden.
Angel tikte nog één keer tegen de fles. Het plastic trilde zacht op het tafelblad, een geluid dat bleef hangen in de stilte.
Theresa keek naar de lucht en zei: “Te fel vandaag.” Het klonk als een opmerking, maar voelde als een grens. Mary knipte een nieuwe melding weg zonder te kijken. Gewoon reflex. De lucht boven hen trilde in de zon, maar de schaduw viel dichter. Mary besefte, tot vandaag koos ze wat ze zag. Nu kiest GRACE wat zij moet kiezen.
