De regen tikt gelijkmatig tegen het raam. Theresa staat stil in het midden van haar appartement. Eindelijk iets van haarzelf. De muren strak wit, ze ruikt nog steeds de verse verf en bouwstof. In het warme licht lijkt ze iets van haar eigen orde uit te stralen: een zacht, gouden schild tegen wat buiten blijft. Haar blik glijdt langs de kamer, alsof ze zichzelf herinnert wat...

De eerste nacht is er niets. Geen melding. Geen stem. Geen teken dat GRACE bestaat, behalve dat kleine getal bovenin haar blik. Theresa M. — 500. Het blijft hangen als een stofdeeltje op haar oog. Ze probeert het te negeren, maar het volgt haar blik. Te traag, geduldig. Wanneer ze haar ogen sluit, verdwijnt het getal. Wanneer...

Buiten is de lucht zwaar, geladen met regen. Als Theresa om zich heen kijkt, ziet ze dat de campus glimt. “Rein” denkt ze. Ze kijkt om zich heen, zoekt anderen met zichtbare scores, iets. Maar boven elk hoofd dat ze passeert zweeft hetzelfde label: [UNIDENTIFIED PERSON] Een meisje met een rugzak. Grijs. Een man met een koptelefoon. Grijs. Zelfs d...

Op automatisme bewoog Theresa door haar appartement, vroeg als altijd, waterkoker aan, badkamer, douche open, terwijl deze warm werd, naar de kast, kleren eruit pakken die ze 's-avonds al klaargelegd had, en terug naar de douche. Iedere ochtend hetzelfde ritueel, iedere ochtend houvast. Inmiddels was Theresa gewend geraakt aan de aanwezigheid van GRACE in haar blikveld. Nog steeds dacht...